Wat is PSD2?

PSD2 is een afkorting voor de Engelse term Payment Services Directives 2. Vrij vertaald betekent dat Herziene Richtlijn Betaaldiensten 2. Met deze nieuwe Europese regelgeving hebben consumenten en bedrijven meer mogelijkheden rondom betaaltransacties. Sinds 14 september 2019 voldoen alle Nederlandse banken aan PSD2.

Door PSD2 krijgen partijen zoals webwinkels, toegang tot uw betaalrekening. Ze kunnen dan bijvoorbeeld rechtstreeks het geldbedrag van een gekocht product innen. In feite is het een extra betaalmethode. Zie het als een alternatief voor iDEAL, PayPal of een creditcard.

Natuurlijk kan dit allemaal niet zomaar. Een bedrijf krijgt alleen toegang tot uw rekening, als u daar toestemming voor geeft. Bovendien heeft het bedrijf een vergunning nodig van De Nederlandsche Bank of een andere Europese toezichthouder.

Dankzij PSD2 kunnen bedrijven ook rekeninginformatie van de afgelopen anderhalf jaar opvragen. Hypotheekverstrekkers brengen zo bijvoorbeeld de financiële huishouding van een huizenkoper in kaart. Zij zien onder meer het saldo en koopgedrag.

Hiervoor hebben de partijen wel een vergunning nodig. Een andere voorwaarde is dat de rekeninghouder toestemming heeft. Consumenten geven een bedrijf eenmalig of negentig dagen toegang tot de rekeninginformatie.

In PSD2 is een extra veiligheidsaspect vastgelegd. Voor een aankoop van 31 euro of meer is tweestapsverificatie verplicht. Bestelt iemand bijvoorbeeld iets bij een webshop, dan is louter opgave van een wachtwoord niet langer voldoende. De klant moet de bestelling doorgaans nog bevestigen met de bank-app op een smartphone, bijvoorbeeld via een pincode of vingerscan. Lees voor meer informatie over tweestapsverificatie.

Consumenten merken gelukkig weinig van de PSD2-regeling. Vraagt een bedrijf toegang tot uw betaalrekening of rekeninginformatie? Bedenk dan goed of u dat wel wil. De bedrijven komen aan de hand van afschrijvingen namelijk allerlei zaken over u te weten. Ze zien bijvoorbeeld van welke politieke partij u lid bent en bij welke winkels u iets koopt. Geeft u geen toestemming, dat verandert er helemaal niks. U hoeft dan ook geen actie te ondernemen.